Dialos to kapsułowy suplement diety z opuncją, ekstraktem z liści oliwnych i chromem. Spróbowałem go z powodu wahań glikemii po posiłkach, a przede wszystkim dlatego, że chciałem mieć spokojniejsze popołudnia bez nagłej ochoty na słodkie.
Brałem jedną kapsułkę dziennie po śniadaniu i wytrzymałem przy tym przez sześć tygodni. Rano ten rytm mi odpowiadał, ponieważ nie musiałem myśleć o kapsułce w ciągu dnia roboczego. Zwykle popijałem ją dużą szklanką wody, co się sprawdziło — raz wziąłem ją na sucho i została mi na języku z nieprzyjemnym posmakiem.
Pierwszy tydzień prawie nic nie czułem. Nie poprawiła się moja energia ani ochota na słodkie, a domowe pomiary nie pokazały nic znaczącego, więc musiałem stłumić oczekiwania. Po kilku dniach pomyślałem, że nie będzie fair oceniać efektu po pojedynczych porankach, i zacząłem obserwować raczej cały tydzień.
Zmiana przyszła mniej więcej w trzecim tygodniu. Po obiedzie nie miałem tak często tego znanego osłabienia, kiedy najchętniej sięgałbym po ciastko lub słodki napój. Nie byłem po nim naładowany energią, ale pragnienia były mniej intensywne. Dla mnie to była zauważalna różnica, ponieważ to właśnie popołudniowe podjadanie często psuło mi starania o utrzymanie rozsądnego rytmu.
Pomiary glikemii nie przyniosły mi żadnych cudów. Niektóre wartości po posiłkach były nieco spokojniejsze, ale wiele zależało od tego, co akurat jadłem. Kiedy zjadłem dużą porcję pieczywa lub pominąłem normalną kolację i jadłem późno, Dialos tego nie uratował. Uważam, że to ważne: kapsułki nie zastąpią regularnych posiłków, ruchu ani leczenia.
Skład miał dla mnie sens bardziej jako wsparcie niż jako rozwiązanie wszystkiego. Opuncja, ekstrakt z liści oliwnych i chrom nie wzbudziły we mnie bezgranicznego entuzjazmu, ale jako kombinacja dla osoby, która chce lepiej trzymać się rytmu, wydawały mi się rozsądne. Miałem wrażenie, że Dialos pomógł mi głównie w tym, że rzadziej dawałem się skusić na małe słodkie przekąski.
Nie miałem jednak tylko dobrych odczuć. Kilka rzeczy mi przeszkadzało:
- Po kapsułce na czczo czasami czułem ucisk w żołądku.
- Pierwsze dwa tygodnie miałem więcej wzdęć, głównie wieczorem.
- Musiałem pilnować regularności, ponieważ przy pominięciu nie wiedziałem następnego dnia, czy oceniam efekt, czy własne błędy w diecie.
Wzdęcia nie były dramatyczne i mniej więcej po dziesięciu dniach ustąpiły. Bardziej irytowało mnie to, że kapsułka nie była całkiem mała. Nie miałem problemu z jej połknięciem, ale bez porządnego popicia nie chciałbym jej brać. Po posiłku lepiej mi leżała niż na czczo.
Dialos nie rozwiązał mojego problemu ze snem i nie zniknęła mi sama z siebie ochota na słodkie. Kiedy szedłem spać późno, następnego dnia byłem zmęczony tak samo jak wcześniej. Po stresującym dniu nadal sięgałem po deser, tylko nie robiłem tego automatycznie każdego popołudnia. Ta różnica była mała, ale dla mnie realna.
Powiedziałbym, że może pasować osobie, która już ma podstawowy rytm i szuka dyskretnego wsparcia w kontrolowaniu cukru po posiłkach. Pasuje raczej cierpliwemu typowi, który dostrzega związki między jedzeniem, ruchem a własnymi wartościami. Nie spodziewałbym się szybkiej zmiany w ciągu kilku dni.
Wręcz przeciwnie, nie traktowałbym go jako zastępstwa leczenia cukrzycy ani jako sposobu na obejście zalecanego rytmu żywieniowego. Jeśli ktoś przyjmuje leki na cukrzycę, ma wyraźne wahania glikemii lub inne problemy zdrowotne, powinien to omówić z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku podobnych suplementów wydaje mi się rozsądne nie lekceważyć współpracy z leczeniem.
Kupiłbym Dialos ponownie, ale tylko w okresie, gdy miałbym tendencję do podjadania słodkiego po południu i potrzebowałbym lepiej trzymać się swojego rytmu. Nie brałbym go z myślą, że wykona pracę za mnie. Dla mnie to umiarkowane wsparcie dla lepszej dyscypliny, a nie samodzielne rozwiązanie glikemii.