Depanten wypróbowałem jako chłodzący żel na stawy i mięśnie, głównie z powodu kolan i lędźwi, które dokuczały mi po dłuższym chodzeniu i siedzeniu przy komputerze. Chciałem przede wszystkim szybkiej ulgi i tego, aby rano łatwiej się rozruszać.
Moje pierwsze wrażenie było proste. Żel był lekki, jasnozielony i w tubce o pojemności 25 mililitrów. Łatwo się rozprowadzał i nie zostawiał tłustego filmu na skórze, co doceniłem, ponieważ nie znoszę lepkiego uczucia na nogawkach ani kolanach.
Jak go używałem
Nałożyłem go bezpośrednio na bolące miejsce. Na każde kolano nakładałem mniej więcej ilość wielkości małego groszku i trochę na lędźwie, a potem masowałem przez około minutę, aż żel się wchłonął. Zwykle smarowałem dwa razy dziennie, rano po prysznicu i wieczorem przed snem. Kiedy dzień był bardziej wymagający, dodawałem jeszcze jedno smarowanie po powrocie do domu.
Szybko zauważyłem dwie rzeczy. Po pierwsze, wyraźnie chłodził, po drugie, miał dość intensywny zapach mentolu i eukaliptusa. Dla mnie to nie był problem, ale to typowa „ziołowa” mieszanka i wieczorem czułem ją nawet na poduszce, gdy nałożyłem żel na lędźwie i poszedłem leżeć na plecach. Raz po nałożeniu dotknąłem oczu i bardzo piekły, więc od razu umyłem ręce.
Co mi naprawdę przyniósł
Używałem Depantenu przez coś ponad sześć tygodni. W pierwszych dwóch dniach odczuwałem głównie chłodzący efekt, nie dużą zmianę bólu. Przyspieszone rozluźnienie przyszło jednak szybko. Kiedy rano nałożyłem żel na kolana i po dziesięciu minutach poszedłem robić śniadanie, miałem wrażenie, że staw lepiej się rozrusza.
W okolicach drugiego tygodnia zauważyłem, że po dłuższym chodzeniu kolana nie piekły mnie tak długo do wieczora. Podobnie było z lędźwiami. Kiedy przez cały dzień siedziałem, wieczorem byłem sztywny, ale po nałożeniu żelu łatwiej mi było wstać z kanapy. Trzeci i czwarty tydzień były dla mnie najlepsze. Byłem mniej spięty i miałem więcej dni, kiedy prawie nie myślałem o kolanach.
W składzie wyczuwałem głównie mentol, olejek eukaliptusowy i olejek kamforowy. Czytałem też o ekstrakcie z arniki. Dawało mi to sens bardziej jako wsparcie przy przeciążeniu i uczuciu zmęczenia niż jako coś, co rozwiązałoby głębszy problem w stawie.
Co mi przeszkadzało
- Zapach jest dość intensywny i utrzymuje się na ubraniach.
- Na podrażnionej skórze szczypało, raz po goleniu nóg przez około pięć minut.
- Ulga była tylko przy regularnym smarowaniu.
- Kiedy nałożyłem za dużo, było mi na stawy aż nieprzyjemnie zimno.
Musiałem też pilnować, aby nie nakładać żelu tuż przed założeniem kompresyjnych nakładek. Kiedy to spróbowałem, chłodziło to za mocno i nie było mi to przyjemne. To drobiazg, ale w codziennym użyciu ograniczało mnie bardziej, niż się spodziewałem.
Ważyło dla mnie także to, czego żel nie potrafił. Nie zniknęła mi głębsza tępa ból przy przysiadach i w żaden sposób nie „naprawił” stawu. Działał bardziej na uczucie rozluźnienia, sztywności i krótkotrwałej ulgi. Kiedy pominąłem dwa dni, wróciłem prawie na początek.
Moim zdaniem Depanten jest odpowiedni dla osób z zmęczonymi stawami i mięśniami po wysiłku, po dłuższym chodzeniu, po pracy w ogrodzie lub przy sztywności z biura. Sprawdzi się także wtedy, gdy dokładnie wiesz, gdzie cię ciągnie i chcesz czegoś do lokalnego smarowania. Pominąłbym go jednak w momencie, gdy ktoś oczekuje, że przywróci mu chrząstkę lub rozwiąże długoterminowy problem bez ruchu i bez rozwiązania przyczyny. Tak samo nie poleciłbym go osobom, które nie znoszą zapachów mentolu i eukaliptusa.
Ja traktuję go jako żel wspomagający ulgę, a nie jako rozwiązanie samej przyczyny bólu. Gdyby bóle się nasiliły lub były bardziej wyraźne, rozwiązałbym to z fachowcem. Dla zwykłego tygodnia jednak pomógł mi na tyle, że kupiłbym go ponownie. Nie dlatego, że naprawiłby mi kolana, ale dlatego, że dawał mi przyzwoitą krótkotrwałą ulgę i ułatwił rozruszanie się po wysiłku wieczorem.